Cihan heva iken melek hulk etti
Cemalinden yaktı nar geldi geçti
Cebrail yarattı üstadın sordu
Dehana dönüldü dur geldi geçti

İcazet istedi pirini açtı
Doksan bir yıl müdam havada uçtu
Cebrail gözüne bir kubbe açtı
Uğruna rehnüma nur geldi geçti

Cebrail üstattan sabağın aldı
Naz niyaz eyledi dergaha geldi
Pire rahmet demek ol zaman kaldı
Hünkarın sülbünden sır geldi geçti

Sıçradı kuddamın basınca ferşe
Elif taç başında ol arşa
Feriştahlar baş indirdi Bektaş’a
İnan dü cihanda bir geldi geçti

Zülfikar’la talib olan Ali’ye
Biat itmez Hacı Bektaş Veli’ye
Tab’ii …………….. Süfyan kuluya
Katır şu cihanda kör geldi geçti

Arif Ehl-i Beyt’e ikrar yetirdi
Onların tahtına sultan oturdu
Kimi şehvet ile kendin yitirdi
Kimisi pinhana dir geldi geçti

İsmail’in bu sözlerin alana
Tekebbür emeğin vermiş talana
Çar gamir şeş cihanda bilene
Hünkar Hacı Bektaş pir geldi geçti