Orhan Hakalmaz – Denizin Dibinde Hatçam

evlerinin önünde pınarlar harlar
hatçam çıkmış pencereye ay gibi parlar
ben hatça’yı yitirdim de dumanalı dağlar
gözlerimin pınarları durmadan çağlar

ovalara duman çökmüş göremedin mi
a kız kendi saçını öremedin mi
alçaklara karlar yağmış yükseklere buz
gel sarılalım gaçalım ince belli kız

denizin dibinde hatçam demirden evler
ak gerdanın altında da çiftedir benler
o kınalı parmaklar da o beyaz eller
yolcuyu yolundan eyleyen dilber

dalga dalga dalga dalga dalgalanıyor
hatçayı görenler sevdalanıyor
üçünü de beşini de hatçam onuna
ben de yandım hatça’mın basma donuna

yüce dağ başına hatçam ekin ekilmez
yağmur yağmayınca hatçam kökü sökülmez
ellerin köyünde hatçam kahır çekilmez
doldur ağıları içelim hatçam

varman kızlar varman kirli çobana
çoban evde durmaz gider yabana
ovalara duman çökmüş göremedin mi
akız kendi saçını öremedin mi

arvallı dedikleri bir büyük şehir
şehir oldu bana her zaman zehir
çok dediler arkadaşlar yar senin değil
doldur ağıları içelim hatçam

yüce dağ başında hatçam harmanın mı var
harmanı kaldırmaya dermanın mı var
hatçam beni öldürmeye fermanın mı var
doldur ağıları içelim hatçam