Qarizma :
yalnız bırakın benibenim derdim bana yeter yeter
tek bi kurtuluş kaldıoda ölüm
cileyle geçiyoher bi günüm
hiçmi gülmeyecek bu yüzüm
kalmadı dayanacak gücüm
karanlıktı günlerimyüzüm hiç gülmedi
yanlızlığa sarıldımacılarım dinmedi
isyan ettim her gece ben ölümü bekledim
gelmedi ölüm anlatamadım derdimi
yalnızım anabana kim elini verdi
etsin şu gönlüm bu yalan dönen dünyada
kurtulamadım cewremdeki yalanlardan
yalancı insanlardanherşey yalan dolan
yaramı sarmasın derdim cok büyük ana
bu yalan dünyada sensin hayat veren bana
hayat darbeyi vurmuş bir kere bana
acılarıma son veremedim baksana
bilmiyorum son gelirmi bu acılarıma
mutluluğa ulaşırmıyım bu yolun sonunda
herşeyi unutum bakarmıyım ben etrafıma

Uğur-E
yorgun düştü ellerim sanki kalemim kırıldı
karanlıklardayım bu ben yaşamaktan sıkıldı
karanlık bir yerdeyim yolun sonu yoktu
yalnızım artık bahçemdeki güllerim soldu
yokum artık benliğim yalanlarla boğuldu

yorgun düştü ellerim sanki kalemim kırıldı
karanlıklardayım bu ben yaşamaktan sıkıldı
karanlık bir yerdeyim yolunmun sonu yoktu
yalnızım artık bahçemdeki güllerim soldu
yokum artık benliğim yalanlarla boğuldu

darda bu gönlüm ağladı her gece
yıkılan umutlarıma sarıldım ben seszizce
biliyorum gecen günlerim gelmez geriye
hep sustu anam nefret doldu bedenime
düşündüm kendi kendime sewdiklerim nerede
dipsiz kuyuları aştım sanmıştım yanılmışım
gülmeyi unuttum 18 senede bakışım
rüyalara kanmıştım yalanlarla şavaştım
tek tesellim kalemim bunu ben anladım
unuttum geçmişi artık bağrıma taş basmıştım
parlayan yıldızım vardı onu takip ettim
yolun sonunda ne vardı herzaman merak ettim
ulaşamadım sonuna bak sana fertat ettim
kendimi kaybettim gecen günlerim ölü gibiydi
günlerim eskisi gibi değil ben silinmişim
baksana gözlerime kin ve nefret doludur
unutmuşum gülmeyi biliyorum hayat zordu
sensilik içinde kaldıben artık yalnızım
RAP benim hayatım bunu sonradan öğrendim
defterim ve kalemim sizlersiz ben neyleyim

yorgun düştü ellerim sanki kalemim kırıldı
karanlıklardayım bu ben yaşamaktan sıkıldı
karanlık bir yerdeyim yolun sonu yoktu
yalnızım artık bahçemdeki güllerim soldu
yokum artık benliğim yalanlarla boğuldu

yorgun düştü ellerim sanki kalemim kırıldı
karanlıklardayım bu ben yaşamaktan sıkıldı
karanlık bir yerdeyim yolun sonu yoktu
yalnızım artık bahçemdeki güllerim soldu
yokum artık benliğim yalanlarla boğuldu