Kahraman Deniz – Son Durağın

Sözleri;
Dışarıya atıverdim kendimi
Beni biliyorsun, ev kedisiyim
Bulduğum ilk kalabalığa karıştım
Biraz da böyle yalnız olmak için

Ne ola ki, bu tanıdık hisler ne?
Sanki bakışların üzerimde
Göz göze kaldık sana dönüşümle
Bir sebep var bu denk gelişlerde

Ya benimlesin ya da bir şarkısın
Zaman izimizi, ikimizi siler
Kiminin acısı kalır, anıları gider
Daha gençsin, ah, gülüp oyna sen

Son durağın benim evim olsun
Zaman izimizi, ikimizi siler
Kiminin acısı kalır, anıları gider
Daha gençsin, ah, gülüp oyna sen

Son durağın benim evim olsun
Son bildiğin hâlimden beterim
Hoş geldin, bu köyün delisiyim
Varoluşun krizinin eşiğinde

Seni unutuşumun arifesindeyim
Onca olasılık içinde neden burada?
Neden şimdi?
Ben yara izini öpendim ya

Neden vurdun, değer miydi?
Boş ver beni, öyle devam et
Gerekenle değil, hak ettiğinle
Zaman izimizi, ikimizi siler

Kiminin acısı kalır, anıları gider
Daha gençsin, ah, gülüp oyna sen
Son durağın benim evim olsun
Zaman izimizi, ikimizi siler

Kiminin acısı kalır, anıları gider
Daha gençsin, ah, gülüp oyna sen
Son durağın benim evim olsun
Zaman izimizi, ikimizi siler

Kiminin acısı kalır, anıları gider
Daha gençsin, ah, gülüp oyna sen
Son durağın benim evim olsun
Zaman izimizi, ikimizi siler

Kiminin acısı kalır, anıları gider
Daha gençsin, ah, gülüp oyna sen
Son durağın benim evim olsun

Kahraman Deniz – Kafa Düşmeden

KAFA DÜŞMEDEN

yanında özgürüm, fakat serde gurur var;
ben biraz üzgünüm, nasıl sende durumlar?
ilk kez o gün gördüğüm sihirli bakışlar,
düşündüm de belki sonrakinde umursar.
işin aslında birdik,
iki damla ve şu koca denizdik;
akıyorken öyle temizdik ki
bunu sözle anlatamam.
çoğalır, bazen tükenirdik;
yokken belki daha iyiydik;
yaratılışımdan mütevellit,
ben bu düzenle anlaşamam.

sence önemli miyim? ah, bunu bilmeliyim;
bu kafa düşmeden evvel, aşka düşüp sana gelmeliyim.
hâlimi bilmeyen anlar mı ki?
muhtemelen zırdeliyim…
erkenden bastırılıp dinmiş isyanlar gibiyim.

hiçbir yerine güneş doğmamış,
önünde çiçek büyümemiş,
ömrünce hiç sevilmemiş gibi bakma.
göğünde bir yıldızım,
karanlığımda sessizim,
gönlüne yaklaşırken yananları gördüm.

sence önemli miyim? ah, bunu bilmeliyim;
bu kafa düşmeden evvel, aşka düşüp sana gelmeliyim.
hâlimi bilmeyen anlar mı ki?
muhtemelen zırdeliyim…
erkenden bastırılıp dinmiş isyanlar gibiyim.

Söz-Müzik: Kahraman Deniz

Kahraman Deniz – Ha Gayret

HA GAYRET

kalbime sığıyorken, sana yer bulamam uzayda;
böylesinin benzeri yok, tam benim ayarımda…
doğru ve yanlış neden her zaman aynı mekânda ve güzel?
ne güzel oluyor düşünce kurak kalemime yağmurun,
ihya eder ruhumu her yudum;
beni evrenin öteki ucuna fırlatsan bile seni bulurum.

kendimden kaçtım, sana döndüm;
ne gururla diner ne inatla bu hasret…
eğer istersen, gönlüm yine teslim olacaktır,
ha gayret.

hiçbir ışık yetmez bana, ben güneşe dokundum;
bin kez doğsam, her seferinde senin olurdum;
söylediğini duydum, yine istediğime uydum…
affet.
yetiyor bana böyle, şu an, seninle olması;
ne dün kalır ne sonrası…
benim yolum senin kapında biter.

kendimden kaçtım, sana döndüm;
ne gururla diner ne inatla bu hasret…
eğer istersen, gönlüm yine teslim olacaktır,
ha gayret.

Söz-Müzik: Kahraman Deniz

Kahraman Deniz – Bıraksam Unuturum

BIRAKSAM UNUTURUM

hayal bir kaleydi hakikatten firarlara,
hayat bir denizdi kumla örülü duvarlara.
saatler donar gibi ve günlerim bir ay gibi,
ömrüm önümden geçerken öyle bekliyorum.

sararsam avuturum ciğerleri,
yakar da kavururum bu dertleri,
tutarsam ölüm olur nihayeti,
bıraksam unuturum seni.

ne tamdım ne eksik, hep olduğum adam gibi;
mevsimler küs bana, kış cehennem, her yazım hazan gibi.
kendimi kendime kırmışım, sonuma sebep arar gibi;
ne şiirler okudum da göremedim bunu ben gibi yazan biri.

sararsam avuturum ciğerleri,
yakar da kavururum bu dertleri,
tutarsam ölüm olur nihayeti,
bıraksam unuturum seni.

Söz-Müzik: Kahraman Deniz